Helgin

Um helgina fórum við fjölskyldan í fyrsta skiptið á skíði síðan tvíbökurnar fæddust. Það var ekkert smá skemmtilegt að sjá börnin sín á skíðum. 

Þau voru alveg ótrúlega dugleg og foreldrarnir að springa úr stolti.

Það sem er svo skemmtilegt við að búa í svona stórri borg er að hafa fjölbreytta afþreyingu í boði. 

Hér eru nokkur skíðasvæði (misdýr) sem hægt er að velja úr. 

Nú ætlum við að reyna að fara um hverja helgi til þess að æfa krakkana betur.

Bóndadagurinn var ljúfur hjá okkur. Bóndinn á heimilinu fékk pakka, góðan mat og dekur í tilefni dagsins. Ég sá svo svolítið sniðuga setningu á einni bóndadagskökunni á Íslandi. 

Þar stóð; Bóndadagur í 1 dag, svo koma 364 konudagar. 

Mér fannst þetta frekar fyndið.

Á laugardagskvöldið fengum við góða vini til okkar í mat og spil. 

Við höfum mjög gaman að því að spila og höfum prufað hin ýmsu spil. 

Við prufuðum nýtt spil sem heitir Escape: The curse of the Temple, sem ég mæli hiklaust með. 

Spilið snýst um að komast út úr svo kölluðu musteri áður en að tíminn rennur út og musterið hrynur. 

Spilið veitir að sjálfsögðu nokkrar áskoranir sem maður verður að komast í gegnum og maður getur einnig dregið spil sem að geta komið manni til hjálpar.

Það fylgir geisladiskur með spilinu með lagi sem maður verður að spila á meðan, sem að gerir þetta ennþá meira stressandi og ég get fullyrt það að hjartslátturinn fer upp úr öllu valdi oftar en einu sinn þegar spilið er spilað.

Spilið er fyrir 8 ára og eldri og hentar því vel fyrir fjölskyldur sem finnst gaman að spila saman.

Annað jákvætt við það, er að hvert spil tekur aðeins 10 mínútur og hentar það því mjög vel þeim sem hafa ekki eirð í sér að sitja lengi við flókin spil. 

Við spiluðum spilið að minnsta kosti fimm sinnum á föstudaginn, ef ekki oftar.

brynja-g

Snúðar og Stickygram

Það er kominn 21.janúar. 

Ég kemst varla yfir það hvað tíminn flýgur áfram! Það segja margir að tíminn líði hraðar eftir að maður eignast börn, ég get verið fullkomlega sammála því. 

Börnin mín eru að verða fjögurra ára í sumar, FJÖGURRA ÁRA! 

Mér finnst sem ég hafi setið með þau á brjósti fyrir nokkrum mánuðum. Eins gott að maður muni að njóta hvers tímabils, það kemur aldrei aftur.

Þegar maður býr erlendis fær maður stundum svakalega löngun í eitthvað sem ekki fæst nema á Íslandi. 

Mig er lengi búið að langa í snúða eins og fást í bakaríunum, með súkkulaði glassúri. Ég fann eina hrikalega góða uppskrift hérna, eina sem ég gerði öðruvísi var að sleppa kaffinu í kreminu.

Þeir heppnuðust ótrúlega vel og voru hrikalega góðir.

Annað skemmtilegt sem ég var að uppgötva er Stickygram. Hérna getur maður breytt instagram myndunum sínum í segla á ísskápinn fyrir lítinn sem engan pening að mínu mati. Mér finnst þetta mjög skemmtilegt og var að fá mína fyrstu pöntun í póstinum áðan.

Hér fyrir neðan má sjá útkomuna. Gæðin á myndinni eru ekki þau bestu, en þið sjáið allavega um það bil hvernig þetta lítur út.

Aldrei að vita nema ég panti fleiri bráðlega. Ég mæli með þessu.

brynja-g

Halló rútína

Nú eru jólin senn á enda og daglega rútínan að byrja. Mikið er ég fegin. Það er alltaf jafn yndislegt að njóta jólanna en alveg ofboðslega gott að komast aftur í sína venjulega rútínu. 

Við höfðum það alveg frábært með foreldrum mínum hér yfir jólin og nutum svo áramótanna með vinum okkar.

Krakkarnir byrjuðu á leikskólanum í gær og höfðu ekkert smá gott af því. Þau eru voðalega glöð að hitta alla krakkana aftur og einnig "fröknarna". Á leikskólum hér í Svíþjóð eru nefnilega konurnar sem vinna á leikskólunum kallaðar "fröken". 

Mér finnst það voðalega krúttlegt. 

Ég hef reyndar ekki velt því fyrir mér hvað strákarnir eru kallaðir. Það er enginn strákur að vinna á þeirra deild, en kannski herra?

Ég ætti að komast að því.

Framundan hjá okkur er því skóli, leikskóli, vinna og almenn, venjuleg rútína. 

Nýtt ár framundan og ný markmið. Eða bara sömu markmið og hafa verið því að það er alltaf hægt að bæta sig á öllum sviðum, ekki satt?

2014 er mjög spennandi ár og felur í sér brúðkaup og barneignir vina, ferðalög, fermingar og fleira skemmtilegt.

Vona að þið hafið haft það gott yfir jólin og séuð tilbúin að komast í ykkar rútínu.

brynja-g

"Our children are the future"

Akkurat á þessu augnabliki sit ég í klínískum sálfræðitíma við Stocholms Universitet. Þetta eru mjög áhugaverðir tímar og skemmtilegt að sitja í þeim...svona oftast.

Í dag höfum við mikið talað um meðferð. Það er að segja, viðtalsmeðferð sem fer fram hjá sálfræðingum. Mér finnst erfitt að ímynda mér hvað ég vil gera þegar ég klára þessa menntun.

Ég er ekki viss um að ég hafi áhuga á því að sitja allan daginn og hlusta á fólk skýra frá vandamálum sínum og hjálpa því að leysa þau.

Það er mikilvægt starf, en ég er ekki viss um að ég vilji vinna við það alla mína ævi.

Mitt aðaláhugasvið í náminu hefur hingað til verið börn. Þroskasálfræði og allt sem kemur henni við. 

Mér finnst það einstaklega áhugavert og gaman að hugsa hvernig foreldrar/forráðamenn geta alið börnin sín vel upp og mótað heilsteypta og hamingjusama einstaklinga sem eru tilbúnir að fara út í samfélagið. 

Það er auðvitað mikið og vandasamt verk. En það er líka eins og með svo margt annað, ekki eitthvað sem er hægt að læra einn, tveir og þrír heldur lærir fólk mikið af reynslunni. 

Það er áhugavert að steypa sér í vangaveltur um hvernig viðbrögð og hegðun foreldra/forráðamanna geta skipt sköpum fyrir barnið seinna á lífsleiðinni. 

Uppeldisaðferðir hafa í gegnum tíðina verið jafn misjafnar og þær eru margar. Mér finnst til að mynda hrikalegt að hugsa til þess að einu sinni hafi það verið "normið" að láta börn gráta sig í svefn, að það verði að líða x langur tími á milli brjóstagjafa og barnið verði bara að bíða þess á milli. 

Það er óhuggulegt að hugsa til þess að það hafi einnig verið "normið" að beita líkamsrefsingum og að börn hafi ekki verið talin "alvöru" einstaklingar þar til að þau náðu ákveðnum aldri og þar af leiðandi komið fram við þau eins og þeirra tilfinningar og álit skiptu engu máli.

En þetta er sem betur fer breytt í dag og ég neita að trúa því að þetta verði einhvern tíman aftur "normið".

Ég vona að þroskasálfræðingar muni halda áfram að komast að hinu og þessu sem getur bætt uppeldi barna til hins betra. 

Það er nefnilega svo rétt hjá hinum forna Aristotle og henni Whitney Houston heitinni, að börnin okkar eru framtíðin.

Í hraða nútímasamfélags er allt of algengt að foreldrar telji sig ekki hafa tíma fyrir börnin sín og láti það í hendur einhverra annarra að hugsa um þau. Ef fólk ákveður á annað borð að eignast börn er svo mikilvægt að gefa sér tíma í að sinna þeim eftir bestu getu því þessi tími kemur aldrei aftur.

Hlúið vel að börnunum ykkar og gefið þeim allan þann tíma sem þau þurfa á að halda frá ykkur.

Knúsið þau extra mikið í kvöld.

brynja-g