Halló rútína

Nú eru jólin senn á enda og daglega rútínan að byrja. Mikið er ég fegin. Það er alltaf jafn yndislegt að njóta jólanna en alveg ofboðslega gott að komast aftur í sína venjulega rútínu. 

Við höfðum það alveg frábært með foreldrum mínum hér yfir jólin og nutum svo áramótanna með vinum okkar.

Krakkarnir byrjuðu á leikskólanum í gær og höfðu ekkert smá gott af því. Þau eru voðalega glöð að hitta alla krakkana aftur og einnig "fröknarna". Á leikskólum hér í Svíþjóð eru nefnilega konurnar sem vinna á leikskólunum kallaðar "fröken". 

Mér finnst það voðalega krúttlegt. 

Ég hef reyndar ekki velt því fyrir mér hvað strákarnir eru kallaðir. Það er enginn strákur að vinna á þeirra deild, en kannski herra?

Ég ætti að komast að því.

Framundan hjá okkur er því skóli, leikskóli, vinna og almenn, venjuleg rútína. 

Nýtt ár framundan og ný markmið. Eða bara sömu markmið og hafa verið því að það er alltaf hægt að bæta sig á öllum sviðum, ekki satt?

2014 er mjög spennandi ár og felur í sér brúðkaup og barneignir vina, ferðalög, fermingar og fleira skemmtilegt.

Vona að þið hafið haft það gott yfir jólin og séuð tilbúin að komast í ykkar rútínu.

brynja-g

Gleðilega Luciu!

Í dag halda Svíar upp á Santa Lucia. Í dag fer ég í síðasta prófið mitt fyrir jól. 

Mikið sem það verður gott að ljúka því af. 

Börnin mín bestu fá að halda Luciu fögnuð í leikskólanum. Þar klæða þau sig upp sem Santa Lucia og Piparkökustrákur og syngja Luciu lagið. Eftir þessa athöfn er svo jólakaffi fyrir foreldrana.

Fögnuðurinn hefst kl. 15 og prófið mitt byrjar á sama tíma. Ég er mjög svekkt yfir að geta ekki tekið þátt í þessu með þeim en stundum verður maður að fórna ýmsu í þágu einhvers annars.

Billi kemst sem betur fer og getur tekið þetta allt saman upp fyrir mig.

Piparkökustrákurinn minn og Lucian mín.

Jæja, best að klára að fara yfir efnið.

Eigið góðan föstudag. Loksins komin helgi.

brynja-g 

KOMA SVO

Börnin mín eru á jólaballi ásamt pabba sínum og ömmu og afa. Í þessum skrifuðu orðum eru þau að fá jólapakka frá jólasveininum sem að þau hafa ekki hitt síðan þau voru agnarsmá á Íslandi.

Ég vorkenni mér alveg svakalega að fá ekki að upplifa þetta með þeim.

Dagurinn minn er búinn að vera svona;

Metnaðurinn var mikill framan af...

...fór svo yfir í þetta...

...síðan þetta...

... og endaði svo í þessu.

Eftir að hafa tekið mér pásu í þetta blogg og vorkennt mér aðeins meira rakst ég á þessa mynd.

All fyrir þig Ryan, farin að læra!

Þið hin, YOU CAN DO THIS!!!

brynja-g

Laugardagur til lærdóms

Í gær kom fyrsti snjórinn. Loksins. 

Ég var farin að halda að hann myndi ekki láta sjá sig fyrir jól, sem betur fer gerði hann það blessaður.

Þessi helgi fer eins og hjá svo mörgum öðrum í lærdóm. Billi er að vinna í dag svo að ég er mjög heppin að hafa tengdaforeldra mína hjá mér til þess að vera með krökkunum. 

Þeim finnst það sko ekki leiðinlegt.

Mér heyrist sem dagurinn verði stútfullur af fjöri. 

Á meðan les ég allt um aðhvarfsgreiningu, skewness, kurtosis og leif. Mikið hlakka ég til. Eða ekki.

EN...bráðum búið!

Njótið dagsins.

brynja-g

Sumarsæla og próflestur

Nú er sumarið að lauma sér að í Stokkhólmi, loksins!

Við erum búin að bíða lengi eftir að fá smá sólskin og hlýtt andrúmsloft. 

Veðrið hérna þessa dagana er mjög gott, sól og í kringum 13-15 stiga hiti. Við kvörtum ekki yfir því!

Ég fæ nú reyndar ekki mikið að njóta þess þar sem að ég sit í próflestri bróðurpart úr deginum. En það er svo sem stutt þar til að prófin klárast og þá get ég byrjað að njóta.

Annars fékk ég frábærar fréttir í vikunni, ég komst inn í skiptinám hérna í Stockholms Universitet. Ég byrja þar í haust og fæ að vera tvær annir, eða heilt skólaár. Það er hrikalega spennandi. 

Ég hlakka alveg rosalega til þess að fara að fara út á meðal fólks aftur (eitthvað annað en að skutla og sækja í leikskólann og kaupa inn). 

Þó að það séu vissulega margir kostir við að vera í fjarnámi og ég er mjög þakklát fyrir að hafa getað það, þá eru kostirnir við hitt bara svo miklu meiri. Það þarf alveg ákveðnar týpur af manneskjum sem að njóta þess að vera heima....alltaf. Ég er bara ekki ein af þeim. Ég þarf eitthvað félagslegt umhverfi þar sem að ég á í félagslegum samskiptum dags daglega við fólk eldra en þriggja ára. Jú og makann minn. Þó að þú sért alveg hrikalega skemmtilegur Billi minn. Það verður gott að breyta aðeins til.

Ég hlakka til að fara úr því að vera flíspeysumamma yfir í mig sjálfa aftur!

YFIR Í

...OK,  öfgar í báðar áttir en þið skiljið hvað ég er að fara!

Það er bara þannig! 

Kveð í bili.

xxx

brynja-g

Undir heimspekilegum áhrifum...

Í þessum skrifuðu orðum sit ég og læri fyrir heimspeki próf sem er í fyrramálið. Heimspeki getur verið ótrúlega illskiljanleg og flókin, en hún getur líka verið bara svolítið skemmtileg. Heimspekin sem að ég er í leggur áherslu á siðfræðilegar ákvarðanir lækna og hjúkrunarfræðinga. Ég var að lesa dæmisögu sem af einhverjum ástæðum snerti mig. Ég ætla í stuttu máli að útskýra hana.

Árið 1983 var nýburi í Bandaríkjunum sem fæddist með klofinn hrygg, rofna og útbungandi mænu, vatnshöfuð og það sem var kannski alvarlegast, smáheila (óeðlilega lítið höfuð sem gefur til kynna að hluta af heilanum vanti).

Litla barnið þurfti nauðsynlega á skurðaðgerð að halda vegna klofna hryggjarins. Það voru tveir læknar sem komu sem mest að þessu máli. Læknir A taldi að aðgerðin væri tilgangslaus þar sem að barnið yrði aldrei fært um að lifa lífi sem kalla mætti mennskt. Barnið yrði fatlað, myndi líklega ekki þekkja foreldra sína, gæti ekki haft stjórn á hægðum né þvagi og í stutt máli bundin við rúm og aðstoð alla ævi. Hann taldi einnig að það væri ólíklegt að barnið myndi lifa lengi.

Læknir B taldi að ástandið væri ekki alveg vonlaust og senda ætti því litlu stúlkuna strax í aðgerð.

Þetta mál olli miklum usla í þjóðfélaginu. Það fór m.a. nokkrum sinnum fyrir dóm. 

Fólk hafði margar mismunandi skoðanir á málinu. Sumir voru sammála lækni A, aðrir lækni B. 

Sumir töldu að verið væri að mismuna fötluðum einstakling, sem væri bannað með lögum. Aðrir töldu að gera ætti það sem kæmi best út fyrir barnið. Læknir A taldi að það myndi ekki gagnast barninu á neinn skilvirkan hátt að gangast undir aðgerðina.

Foreldrarnir ákváðu að senda barnið ekki í aðgerðina vegna þess að uppskurður virtist ekki vera barninu til góðs.

Fimm árum seinna var barnið enn á lífi, í hjólastól, altalandi og að byrja í skóla fyrir fötluð börn. Foreldrarnir höfðu því í rauninni tekið ranga ákvörðun. Þetta var samt að sjálfsögðu eitthvað sem að þau vissu ekki að myndi gerast. Það er svo hröð þróun í vísindum. En það er einmitt málið. 

Á maður ekki að leyfa öllum að njóta sama réttar til lífs, burtséð frá því hvort að þeir séu svona eða hinsegin? 

Að sjálfsðgðu tekur maður tillit til aðstæðna. Ef maður myndi vita fyrir víst að einstaklingurinn yrði bundinn við öndunarvél og kæmist ekki til meðvitundar myndi maður kannski gera eitthvað öðruvísi.

Verður framtíðin ekki bara að leiða í ljós hvernig hlutirnir fara?

Mín skoðun er allavega sú að allir eiga sinn lífsrétt og við eigum að gera okkar besta til að skapa öllum einstaklingum það besta líf sem möguleiki er á.

En...það víst alltaf koma upp siðferðislegar ádeilur í öllum stéttum og maður verður bara að líta á það sem skemmtilegt verkefni, ekki satt?!

Ég held að það sé kominn tími á að halda þessum lærdómi áfram. Mig langaði bara að deila þessu með ykkur.

xxx

brynja-g