"Our children are the future"

Akkurat á þessu augnabliki sit ég í klínískum sálfræðitíma við Stocholms Universitet. Þetta eru mjög áhugaverðir tímar og skemmtilegt að sitja í þeim...svona oftast.

Í dag höfum við mikið talað um meðferð. Það er að segja, viðtalsmeðferð sem fer fram hjá sálfræðingum. Mér finnst erfitt að ímynda mér hvað ég vil gera þegar ég klára þessa menntun.

Ég er ekki viss um að ég hafi áhuga á því að sitja allan daginn og hlusta á fólk skýra frá vandamálum sínum og hjálpa því að leysa þau.

Það er mikilvægt starf, en ég er ekki viss um að ég vilji vinna við það alla mína ævi.

Mitt aðaláhugasvið í náminu hefur hingað til verið börn. Þroskasálfræði og allt sem kemur henni við. 

Mér finnst það einstaklega áhugavert og gaman að hugsa hvernig foreldrar/forráðamenn geta alið börnin sín vel upp og mótað heilsteypta og hamingjusama einstaklinga sem eru tilbúnir að fara út í samfélagið. 

Það er auðvitað mikið og vandasamt verk. En það er líka eins og með svo margt annað, ekki eitthvað sem er hægt að læra einn, tveir og þrír heldur lærir fólk mikið af reynslunni. 

Það er áhugavert að steypa sér í vangaveltur um hvernig viðbrögð og hegðun foreldra/forráðamanna geta skipt sköpum fyrir barnið seinna á lífsleiðinni. 

Uppeldisaðferðir hafa í gegnum tíðina verið jafn misjafnar og þær eru margar. Mér finnst til að mynda hrikalegt að hugsa til þess að einu sinni hafi það verið "normið" að láta börn gráta sig í svefn, að það verði að líða x langur tími á milli brjóstagjafa og barnið verði bara að bíða þess á milli. 

Það er óhuggulegt að hugsa til þess að það hafi einnig verið "normið" að beita líkamsrefsingum og að börn hafi ekki verið talin "alvöru" einstaklingar þar til að þau náðu ákveðnum aldri og þar af leiðandi komið fram við þau eins og þeirra tilfinningar og álit skiptu engu máli.

En þetta er sem betur fer breytt í dag og ég neita að trúa því að þetta verði einhvern tíman aftur "normið".

Ég vona að þroskasálfræðingar muni halda áfram að komast að hinu og þessu sem getur bætt uppeldi barna til hins betra. 

Það er nefnilega svo rétt hjá hinum forna Aristotle og henni Whitney Houston heitinni, að börnin okkar eru framtíðin.

Í hraða nútímasamfélags er allt of algengt að foreldrar telji sig ekki hafa tíma fyrir börnin sín og láti það í hendur einhverra annarra að hugsa um þau. Ef fólk ákveður á annað borð að eignast börn er svo mikilvægt að gefa sér tíma í að sinna þeim eftir bestu getu því þessi tími kemur aldrei aftur.

Hlúið vel að börnunum ykkar og gefið þeim allan þann tíma sem þau þurfa á að halda frá ykkur.

Knúsið þau extra mikið í kvöld.

brynja-g

Heimsóknir og jólaskap

Þessa dagana erum við sænska fjölskyldan með heimsókn. Við vorum svo heppin að fá Billa afa og Önnu ömmu til okkar.

Það er svo ótrúlega dýrmætt að fá fólkið sitt til sín. Börnin njóta sín í botn og eiga í engum erfiðleikum með að plata ömmu og afa í að dekra þau. Við foreldrarnir erum algjörlega í öðru sæti þessa dagana en það er líka bara í fínasta lagi. Mér finnst svo mikilvægt að þau nái að tengjast ömmum og öfum vel þrátt fyrir að við búum erlendis. Það er gott að hafa fleiri fyrirmyndir í lífinu en foreldra sína. 

Svo verðum við svo heppin að fá ömmu Guðrúnu og afa Gumma yfir jólin, mikið verður það notalegt.

Annars er mig farið að langa í snjó! Ég skoða myndirnar frá Íslandi og snjónum þar og lít svo út um gluggann á auðar göturnar. Mér finnst alveg vera kominn tími til þess að fá hvíta jörð og jólastemmningu.

Á sunnudaginn sl. fórum við einmitt á jólamarkað og svo hrikalega fínt jólahlaðborð. Það var ótrúlega gaman að fá smá jólaanda. Við erum að sjálfsögðu búin að skreyta hjá okkur en það er alltaf extra skemmtilegt að gera eitthvað svona öðruvísi jólalegt. 

Það vantaði bara snjóinn.

Hann fer vonandi að láta sjá sig, að minnsta kosti fyrir jól vona ég.

brynja-g

Helgin sem leið...

Síðasta helgi var alveg dásamleg. 

Föstudagskvöld eru mín uppáhalds kvöld. Þá bökum við alltaf pizzu með krökkunum. Þau borða sína pizzu fyrst en við foreldrarnir eigum notalega stund með okkar pizzu og rauðvín þegar þau eru sofnuð. Oftar en ekki eyðum við svo kvöldinu í að horfa á þættina okkar með smá nammi í skál. Það er dásamlegt.

Á laugardeginum áttum við börnin svo ljúfa stund með góðum vinum. Við fórum á róló og bökuðum vöfflur og kanilsnúða. Billi var því miður að vinna og gat ekki notið með okkur að þessu sinni.

Eins og ég hafði nefnt áður hélt Mardís upp á afmælið sitt á laugardaginn og það var alveg frábært að fara til hennar. Veglegar veitingar og góður félagsskapur, klikkar ekki.

Sunnudagurinn var svo alveg fullkominn sunnudagur. Við fjölskyldan hittum vini okkar og saman fórum við í hrikalega flottan brunch á Södermalm. Við sátum þar í tæpa þrjá tíma og borðuðum á okkur gat. 

Þetta var hlaðborð svo að það var eins gott að nýta það!

Eftir þetta mikla át langaði okkur mest til þess að leggjast upp í rúm og sofna en við ákváðum að nýta fallega haustveðrið og fengum okkur langan göngutúr um Stokkhólm. 

Þessi borg er án efa fallegasta borg sem ég hef komið til. Hún býr yfir svo miklum sjarma og hefur svo fallegar byggingar. Þvílík forréttindi að fá að búa hérna. Borgin býður upp á mikið skal ég ykkur segja.

Ég mæli eindregið með því að heimsækja hana ef að þið hafið ekki nú þegar gert það.

brynja-g

Fyrsti sænski fyrirlesturinn í dag!

Í gær átti Mardís afmæli.

Til hamingju með 25 árin. Hennar heittelskaði var svo sætur í sér að hóa okkur nokkrum saman í einn drykk til þess að koma Mardísi á óvart. Það lukkaðist heldur betur vel. Næsta laugardag verður svo dúndrandi stuð í afmælisveislu hjá henni. Hlakka til!

Í dag verð ég með minn fyrsta fyrirlestur á sænsku. Ég er merkilega afslöppuð fyrir þennan "merka" atburð.

Bekkirnir hér eru að vísu minni en á Íslandi, kannski hefur það eitthvað að segja. Minn bekkur er ca. 30 manns í krúttlegri stofu. Ekki 300 manns í heilum bíósal!

Ég vona að veðrið fari að batna hjá ykkur á klakanum, ég nýt mín í sænsku 17 gráðunum! 

brynja-g

Helgin á enda

Takk kærlega allir fyrir að sýna síðasta innleggi mínu svona mikinn áhuga!

Mér þykir ekkert smá vænt um það. 

Helgin er búin að vera ósköp ljúf. Í fyrsta sinn í nokkrar vikur hafa allir fjölskyldumeðlimir verið í fríi bæði laugardag og sunnudag. 

Það er svo notalegt þegar við eigum helgina saman.

Á föstudagskvöldið fórum við í mat til yndislegra vina. Þau báru fram þvílíka veislu handa okkur. Við fengum hörpuskel í forrétt og lamb í aðalrétt. Það er ekki að spurja að hæfileikunum í eldhúsinu á þeim bænum!

Ég kom svo með eftirréttinn og í þetta sinn gerði ég möndlustykki úr fyrstu bókinni hennar Berglindar Sigmarsdóttur, 

Heilsuréttir Fjölskyldunnar. 

Þessi möndlustykki eru algjört nammi!

Ég notaði að vísu ekki möndlusmjör heldur hnetusmjör í staðinn þar sem að það er aðeins ódýrara.

Hrikalega gott!

Í gær var okkur svo boðið í 2ja ára afmæli hjá Sóllilju og það þarf nú ekki að taka það fram að það var alveg frábært.

Við fengum æðislega súpu og auðvitað nóg af kökum! Enda lágum við afvelta í sófanum í allt gærkvöld eftir át dagsins.

Í dag byrjuðum við daginn á hollum og góðum brunch og eyddum svo deginum í Gamla Stan, gamla bænum hér í Stokkhólmi. Þar er yndislegt að rölta um þröngu göturnar og skoða litlu búðirnar. Þetta minnir mann aðeins á Ítalíu. Þröngar litlar götur lagðar pínulitlum hellum, ótrúlega kósý. Við fjölskyldan enduðum daginn sem vafinn var Ítölsku þema á Vapiano þar sem við gæddum okkur á pizzum og pasta, alltaf gott.

Ég vona að þið hafið átt ljúfa helgi og óska ykkur góðs sunnudagskvölds.

brynja-g

Three Wise Monkeys

Ég er mjög hrifin af japönsku öpunum þremur, Mizaru, Kikazaru og Iwazaru. Þeir eru kallaðir "The Three Wise Monkeys" og saman standa þeir fyrir reglu sem kallast;

 "see no evil, hear no evil, speak no evil". 

Mizaru stendur fyrir það fyrsta, Kikazaru fyrir það annað og Iwazaru það síðasta. Stundum er talað um fjórða apann Shizaru og sagt að hann eigi að standa fyrir "do no evil".

En í upphaflegu reglunni eru aparnir bara þrír.

Mér finnst þetta gríðarlega góð meginregla að fara eftir. Það er löngu vitað að mannskepnan er mikið fyrir að slúðra um annað fólk. Stundum er slúðrið satt og stundum ekki. Í flestum tilfellum breytist slúðrið með hverjum sem segir það og verður að einhverju stærra og meira.

Ég bý í mjög litlu Íslendinga samfélagi hér í Svíþjóð. Það vill oft verða þannig að í litlum samfélögum, litlum bæjum eða litlum hópum verði til ákveðin slúðurmenning. Sem mér finnst fyrir mína parta mjög sorglegt.

Fyrir nokkrum vikum heyrði ég slúður um sjálfa mig og vini mína hér í Stokkhólmi sem átti ekki við nein rök að styðjast. Hér með leiðrétti ég það slúður og bið ykkur sem eruð að dreifa því að vinsamlegast hætta.

 En þetta innlegg snýst ekki um það.

Það snýst um gróusögur yfir höfuð.

Ég er þannig manneskja að mér finnst afskaplega leiðinlegt þegar fólk er að tala um mig eða annað fólk á neikvæðan og rangan hátt. Auðvitað hafa allir sínar skoðanir á hlutum og fólki og það finnst mér bara hið besta mál. Það þurfa ekki allir að vera sammála. Það sem skiptir svo auðvitað mestu máli er að þeir sem þekkja viðkomandi vita hvað er satt og ekki satt. Hinir eiga ekki að skipta máli en fyrir svo marga gera þeir það nú samt.

Mér finnst mjög leiðinlegt og ljótt þegar fólk er að dreifa sögum sem það hefur ekki hugmynd um hvort séu sannar eða ekki. Allt of margir tala um hluti sem þeir hafa ekki vit á og hugsa ekki hvernig áhrif það gæti haft á annað fólk í kringum það.

Allir hafa lent í því að vera partur af slúðri. Bæði sem efnið sjálft og sem þátttakandi í að dreifa því, þar með talið undirrituð. 

Upp á síðkastið hafa verið óhugnalega margar fréttir af einelti og slúðri sem hefur endað með sorglegum afleiðingum. Við teljum okkur vera vitsmunalegar verur og klárari en hin dýrin á flestum sviðum en samt virðast allt of margir nærast á því að tala illa um náungann og dreifa gróusögum. Hin dýrin særa önnur dýr af þeirri ástæðu að komast af, lifa lengur. Í frumskóginu gildir "survival of the fittest". Við virðumst hins vegar vera eina dýrategundin sem er illkvittin við aðra af eigin sjálfelsku einni. Ef við erum svona miklar vitsmunaverur sé ég ekki að baktal og sögusagnir hjálpi okkur að komast af á neinn hátt.

 Ættum við þá ekki frekar að reyna að muna orðin;

 "aðgát skal höfð í nærveru sálar"?

Ættum við ekki frekar að reyna að upphefja annað fólk og sjá það góða í náunganum? Hjálpa öðrum og sýna væntumþykju?

Að þessu sögðu finnst mér að allir ættu að taka sér apana þrjá til fyrirmyndar. Er ekki meistaramánuður? Þetta fyndist mér vera markmið sem allir ættu að setja sér til frambúðar.

Ást og væntumþykja til ykkar allra.

brynja-g

Peysuhugleiðingar

Í morgun gerði kuldinn heldur betur vart við sig. Það voru ekki  nema 2°C hiti úti og það hafði greinilega verið frost síðustu nótt þar sem að ég þurfti að skafa aðeins af bílnum. Ég er því búin að vera í miklum peysuhugleiðingum í dag og mitt næsta verkefni í búðunum verður að finna mér djúsí peysu...eða tvær!

brynja-g