Mamman með allt niður um sig

Hafið þið tekið eftir því að maður virðist aldrei hitta neinn þegar maður skreppur í búðina uppstrílaður en alltaf heilt fótboltalið þegar maður er með skítugt hárið í snúð og tannkrem út á kinn?

Alveg óþolandi.

Sama á við um heimilið. Þá daga sem heimilið lítur út eins og stríðssvæði droppar alltaf einhver óvænt við.

Ég lenti í mjög óþægilegu atviki fyrir nokkrum mánuðum, fyndnu eftir á en mjög vandræðalegu þegar það var að gerast. Hér í Svíþjóð eru margir, kannski allir, að minnsta kosti margir með svokallaða hitapumpu í húsinu sínu. 
Þessi hitapumpa sér um loftið á heimilinu. Hún tekur inn heitt og rakt loft úr til dæmis baðherbergjum inn í sjálfa pumpuna. Í pumpunni er svo kalt efni sem hitast upp þegar heita loftið kemur inn í pumpuna og saman verður þetta að einhvers konar gasi sem fer svo út úr húsinu. 
Hér hafið þið fengið örnámskeið í hitapumpum … og ég sjálf. 
Þetta var samt ekki á neinn hátt mikilvægt fyrir söguna.

Það þarf að hreinsa þetta kerfi á fjögurra ára fresti minnir mig og var komið að því hjá okkur. Ég var látin vita að það kæmi til mín maður einhvern ákveðinn dag sem myndi framkvæma verkið.

Þennan morgun var Júlía Rán illa upplögð eins og gengur og gerist með ungabarn. Hún hafði sofið illa og þar fram eftir götunum. 
Ég vissi að ég ætti von á þessum manni og hélt að hann þyrfti bara að eiga við sjálfa pumpuna sem var staðsett inni á baði á neðri hæðinni. 
Ég var því ekkert að stressa mig á að það væri allt í rúst á eftri hæðinni. Ég ákvað að setja í þvottavél og ég byrjaði að flokka þvottinn sem var í körfunni á gólfinu og ætlaði að henda í þvottavélina. Ég var nýbúin að skipta um bleyju á Júlíu Rán og ætlaði að kippa henni niður  með mér þegar ég væri búin að henda í vélina. Þegar ég var í miðjum klíðum að flokka þvottinn hringir dyrabjallan og ég stekk niður (ekki með bleyjuna og ekki búin að setja í vélina) og opna fyrir manninum. 
Þessi "maður" reyndist svo vera ungur og myndarlegur strákur í kringum 20-25. Ég bauð góðan daginn og vísaði honum inn á bað. Hann kíkir á pumpuna og segir svo við mig að hann sé að hugsa um að byrja á efri hæðinni. Hjartað tekur smá aukakipp og ég byrja strax að hugsa um óumbúnu rúmin og draslið (þetta var kl. 8 um morguninn, krakkarnir nýfarnir og ekkert búið að gera). 
Þegar hann er a leiðinni upp fatta ég að bleyjan er ennþá á miðju gólfinu og þvottur út um allt, þar á meðal nokkrar nærbuxur af mér sjálfri. Á þessu augnabliki langaði mig helst að hlaupa út og koma ekki aftur. 
Ég kemst svona nokkurn veginn yfir þetta og reyni að hugsa um eitthvað annað. Hann kemur  niður og hleypur út í bíl að ná í verkfæri. Ég nýti tækifærið, hleyp upp, fjarlægi bleyjuna, fæ tremmakast yfir öllum nærbuxunum sem blöstu við mér og tek allt í burtu. Eins og hann sé ekki nú þegar búinn að sjá þetta allt. 
Mér leið að minnsta kosti aðeins betur. 

Á meðan hann er að stússast í draslinu hjá mér á efri hæðinni fæ ég mér sæti niðri og fer að gefa Júlíu Rán brjóst. 
Þegar hún er nánast sofnuð þarf blessaður strákurinn endilega að spyrja mig að einhverju. Ég svara einhverju og stend upp með barnið á brjóstinu. Þið sem eigið eða hafð átt ungabarn vitið að eftir erfiðar nætur og lúra er manni ansi annt um að barnið fái sína hvíld og gerir allt til þess að raska ekki þeirri ró. 
Á þessu augnabliki sá ég því fyrir mér að labba með hana á brjóstinu og leggja varlega yfir í vögguna sína áður en ég færi að hjálpa honum. Hann er hins vegar örlítið fljótari en ég og áður en ég veit af er hann kominn niður og stendur beint fyrir framan mig. 
Ég reyni að hugsa ekki út í það að ég standi fyrir framan hann með eitt stykki barn framan á brjóstinu á mér (sem er svo sem mjög eðlilegt á þessum tíma barnsins)og spyr hvað hann vanti. Honum fannst þetta greinilega frekar óþægilegt og muldrar eitthvað út í loftið. Ég heyrði ekki hvað hann sagði og bað hann að endurtaka sig. Hann hækkar röddina og spyr hvort að ég geti lánað honum skæri. 
Við það vaknar barnið og rífur sig af brjóstinu einn, tveir og bingó. Svo þarna stóð ég, beint fyrir framan hann, með mjólkurlegið brjóstið út í loftið. 
Frábært. Alveg frábært. 
Aumingja strákurinn leit út í loftið og roðnaði svo um munaði. Ég huldi brjóstið og rétti honum skæri. 

Samskiptin okkar á milli urðu ekki meiri þann daginn fyrir utan takk fyrir og bless. 

Ég huggaði mig við það að ég myndi nú aldrei sjá hann aftur. 
Sem ég svo gerði,  í búðinni nokkrum mánuðum seinna. Vona bara að hann hafi ekki munað eftir mömmunni með nærbuxurnar á gólfinu og brjóstið út í loftið.

Eigið dásamlegan dag!

brynja-g

-It always seems that when you look your best you never meet anyone but when you're just getting some milk in your pajamas, with your hair all dirty you meet EVERYONE, right?

Sometimes it's also like that at your house. It always seems as someone comes by when your house is like a war zone.

I had a rather awkward moment a few months ago. The time had come to clean the ventilation system at our house. That day my youngest daughter, only few months old at the time, was really fussy. She hadn't slept the night before and so on. So I hadn't done anything besides breastfeeding and trying to get her to sleep. You know how it is. 

I thought that the central ventilation system would only be cleaned, which was on the bottom floor at my house. Therefore I didn't think too much about all the mess on the top floor. I decided to sort some dirty laundry on the floor and had just changed a diaper which I was going to throw away when I was done with the laundry. 

The ventilation guy (which i had imagined to be some middle aged man) came to my house at 8am. This guy turned out to be a handsome twenty something with a big smile on his face. Well, I just let him in and showed him where the central system was. 

Then he informed me that he was going to start on the top floor. My heart pounds and I immediately thought of the undone beds and all the mess (at 8 am my kids had just left and i hadn't had the time to do so much). Then it also occurred to me that the dirty diaper was still on the floor along with my dirty underwear. Great, just great.

When he came downstairs and ran to his car to get some tools I ran upstairs, threw away the diaper and put the laundry away. As he hadn't already seen it! 

At least it made me feel a bit better.

When he was doing his thing at my messy top floor I sat down downstairs to breastfeed my baby. When she had almost fallen asleep the guy had to ask me something. I stood up with the baby still breastfeeding and was going to walk with her in my arms and put her gently in her crib before I helped him. Those of you who have or have had a baby know that when they haven't slept and are fussy you treasure the moment they finally do fall asleep and you do everything to make sure it stays that way.

Well, the guy was quicker then I was and suddenly he stood right in front of me. 

As I stood there with the baby still breastfeeding (which is totally normal) he tried to ask me something. He obviously thought this was a bit uncomfortable and just muttered something I didn't hear. I asked him to repeat himself. He then asked with a rather loud voice if he could borough some scissors. My daughter wakes up and instantly pulls herself of the breast and looks right at him. 

So there I stood, right in front of him with my milky breast sticking out. GREAT.

The poor guy looks away and I hand him the scissors. 

Needless to say we didn't communicate too much after that, except for a simple thank you and goodbye. 

I just thought to myself, think god I will never have to see him again!

Which I then did, few months later at the store. 

I just hope to god that he doesn't remember the mom with the dirty underwear on the floor and her breast sticking out!

Have a wonderful Wednesday!

brynja-g

Mánudagur

Í dag er mánudagur. Í dag eru líka um það bil tvö ár og níu mánuðir síðan ég heiðraði síðuna með skrifum. Það er nú bara þannig í þessu lífi að maður byrjar á hlutum og hættir, sama hvað það er. En það er ekki þar með sagt að maður geti ekki haldið áfram síðar. Það er eins og ég áður sagði mánudagur og á mánudögum hefjast mörg markmiðin. Nú er komið að því að halda áfram hérna og vona að það endist jafnvel út vikuna. Í þetta sinn ætla ég líka að skrifa á ensku þar sem að það hafa bæst nokkrir erlendir vinir í vinahópinn sem nenna jafnvel að lesa vitleysuna í mér.
Það er búið að vera nóg um að vera síðan síðast. Það sem stendur upp úr á þessum tíma eru nokkrir hlutir.

• 13. júní 2015 kláraði ég bakkalárgráðu í sálfræði.

• 26. ágúst 2015 giftum við Billi okkur hér í laumi í Stokkhólmi og ætlum við að gera það á Íslandi sama dag á næsta ári, 26.ágúst 2017.

• 2. desember 2015 kom í heiminn litla MúMú okkar, hún Júlía Rán.

Ég er að hugsa um að skrifa betur um þessa viðburði í öðrum færslum, þá er ég að minnsta kosti búin að auka líkurnar á að vikumarkmiðið takist!

Minn mánudagur hefur hingað til einkennst af ansi mörgum kaffibollum. Minnsta mús er búin að vera lasin og átti frekar erfiða nótt eins og gengur og gerist. 

Vonandi verður sú næsta betri.

- I'm back. At least I'd like to think so. This so called life is all about trying out new things, then you quit, and sometimes you'd like to try again. This is my "try again" in blogging.
I will also be writing in English as I have a few foreign friends that might like to read what I have to say. You know who you are.

High-ligths since last time

• I got a Bachelor's degree in Psychology
• I got married in Stockholm - will have a wedding ceremony in Iceland next summer- at our wedding day.

• I had my third baby, little girl called Júlía Rán.

May your Monday be full of joy and coffee!

brynja-g

Veikindi veikindi

Ég eyddi hálfri síðustu viku heima með son minn lasinn. Greyið fékk svo kallaða barkabólgu/krúpp, sem lýsir sér þannig að öndunarvegurinn þrengist þegar hann fær hóstakast og á erfitt með öndun. Það heyrist einnig mjög einkennandi hljóð þegar hóstað er, en það er eins hljóðið sem selir gera. Dagsatt. 

Það sem er magnað er að það virkar vel á einkennin að hlaupa með börn út í kalt loft. Hann varð alltaf verstur þegar hann var farinn að sofa og eyddum við því nokkrum kvöldum í hlaupa með hann út í frostið, í snjógalla og vafinn inn í sæng. Þar sátum við svo þar til að okkur fannst honum líða betur. 

Það er alveg ótrúlega óhuggulegt að horfa á barnið sitt berjast við að ná andanum. 

Á svona stundum er ég þakklát fyrir að búa með lækni.

Hann jafnaði sig svo og var feginn að komast í leikskólann þessi elska.

Eins og ég hafði minnst á í síðustu færslu þá fórum við á skíði síðustu helgi. 

Við vorum varla komin heim þegar að dóttir mín varð veik. 

Svona er þetta, þau taka við af hvort öðru.

Hún er búin að vera heima alla þessa viku með hita og kvef. 

Ég vona að hún verði nógu frísk til þess að fara í leikskólann á morgun. Þó að hún sé alltaf mjög glöð á morgnana að þurfa ekki að fara í leikskólann og fá að vera heima með mömmu, þá líða kannski tveir tímar og hún er orðin eirðarlaus. 

Við erum að sjálfsögðu búnar að dunda okkur við ýmislegt, lita, púsla, horfa á teiknimyndir og fara í ýmsa leiki. 

Í dag erum við búnar að baka hrökkbrauð og hafa það notalegt. Henni finnst samt mjög ósanngjarnt að geta ekki farið með mér eitthvað út, þá helst í ræktina eða búðina.

Það tekur á alla að vera svona mikið inni svo ég vona að þessum veikindum fari að ljúka. Þau eru reyndar búin að vera mjög hraust í allan vetur svo að það hlaut að koma að þessu. Ég hef ekki yfir miklu að kvarta.

Það sem er þó jákvætt við þetta allt saman er að þau fá að eyða svolítlum tíma í sundur. Þar sem að þau eru tvíburar eru þau mjög háð hvort öðru og hafa einhvers konar tengingu sem ég mun aldrei skilja. Sem er yndislegt.

En það er líka mjög gott fyrir þau að vera í sitt hvoru lagi og njóta sín. 

Það hefur ekki verið neitt vandamál í þessari veikindatörn og þau alltaf jafn glöð að sjá hvort annað í lok dags.

Ég læt fylgja með eina mynd af þeim þar sem hún var með "klullur" eins og mamma og hann með vax eins og pabbi. 

brynja-g

Helgin

Um helgina fórum við fjölskyldan í fyrsta skiptið á skíði síðan tvíbökurnar fæddust. Það var ekkert smá skemmtilegt að sjá börnin sín á skíðum. 

Þau voru alveg ótrúlega dugleg og foreldrarnir að springa úr stolti.

Það sem er svo skemmtilegt við að búa í svona stórri borg er að hafa fjölbreytta afþreyingu í boði. 

Hér eru nokkur skíðasvæði (misdýr) sem hægt er að velja úr. 

Nú ætlum við að reyna að fara um hverja helgi til þess að æfa krakkana betur.

Bóndadagurinn var ljúfur hjá okkur. Bóndinn á heimilinu fékk pakka, góðan mat og dekur í tilefni dagsins. Ég sá svo svolítið sniðuga setningu á einni bóndadagskökunni á Íslandi. 

Þar stóð; Bóndadagur í 1 dag, svo koma 364 konudagar. 

Mér fannst þetta frekar fyndið.

Á laugardagskvöldið fengum við góða vini til okkar í mat og spil. 

Við höfum mjög gaman að því að spila og höfum prufað hin ýmsu spil. 

Við prufuðum nýtt spil sem heitir Escape: The curse of the Temple, sem ég mæli hiklaust með. 

Spilið snýst um að komast út úr svo kölluðu musteri áður en að tíminn rennur út og musterið hrynur. 

Spilið veitir að sjálfsögðu nokkrar áskoranir sem maður verður að komast í gegnum og maður getur einnig dregið spil sem að geta komið manni til hjálpar.

Það fylgir geisladiskur með spilinu með lagi sem maður verður að spila á meðan, sem að gerir þetta ennþá meira stressandi og ég get fullyrt það að hjartslátturinn fer upp úr öllu valdi oftar en einu sinn þegar spilið er spilað.

Spilið er fyrir 8 ára og eldri og hentar því vel fyrir fjölskyldur sem finnst gaman að spila saman.

Annað jákvætt við það, er að hvert spil tekur aðeins 10 mínútur og hentar það því mjög vel þeim sem hafa ekki eirð í sér að sitja lengi við flókin spil. 

Við spiluðum spilið að minnsta kosti fimm sinnum á föstudaginn, ef ekki oftar.

brynja-g

Snúðar og Stickygram

Það er kominn 21.janúar. 

Ég kemst varla yfir það hvað tíminn flýgur áfram! Það segja margir að tíminn líði hraðar eftir að maður eignast börn, ég get verið fullkomlega sammála því. 

Börnin mín eru að verða fjögurra ára í sumar, FJÖGURRA ÁRA! 

Mér finnst sem ég hafi setið með þau á brjósti fyrir nokkrum mánuðum. Eins gott að maður muni að njóta hvers tímabils, það kemur aldrei aftur.

Þegar maður býr erlendis fær maður stundum svakalega löngun í eitthvað sem ekki fæst nema á Íslandi. 

Mig er lengi búið að langa í snúða eins og fást í bakaríunum, með súkkulaði glassúri. Ég fann eina hrikalega góða uppskrift hérna, eina sem ég gerði öðruvísi var að sleppa kaffinu í kreminu.

Þeir heppnuðust ótrúlega vel og voru hrikalega góðir.

Annað skemmtilegt sem ég var að uppgötva er Stickygram. Hérna getur maður breytt instagram myndunum sínum í segla á ísskápinn fyrir lítinn sem engan pening að mínu mati. Mér finnst þetta mjög skemmtilegt og var að fá mína fyrstu pöntun í póstinum áðan.

Hér fyrir neðan má sjá útkomuna. Gæðin á myndinni eru ekki þau bestu, en þið sjáið allavega um það bil hvernig þetta lítur út.

Aldrei að vita nema ég panti fleiri bráðlega. Ég mæli með þessu.

brynja-g

Halló rútína

Nú eru jólin senn á enda og daglega rútínan að byrja. Mikið er ég fegin. Það er alltaf jafn yndislegt að njóta jólanna en alveg ofboðslega gott að komast aftur í sína venjulega rútínu. 

Við höfðum það alveg frábært með foreldrum mínum hér yfir jólin og nutum svo áramótanna með vinum okkar.

Krakkarnir byrjuðu á leikskólanum í gær og höfðu ekkert smá gott af því. Þau eru voðalega glöð að hitta alla krakkana aftur og einnig "fröknarna". Á leikskólum hér í Svíþjóð eru nefnilega konurnar sem vinna á leikskólunum kallaðar "fröken". 

Mér finnst það voðalega krúttlegt. 

Ég hef reyndar ekki velt því fyrir mér hvað strákarnir eru kallaðir. Það er enginn strákur að vinna á þeirra deild, en kannski herra?

Ég ætti að komast að því.

Framundan hjá okkur er því skóli, leikskóli, vinna og almenn, venjuleg rútína. 

Nýtt ár framundan og ný markmið. Eða bara sömu markmið og hafa verið því að það er alltaf hægt að bæta sig á öllum sviðum, ekki satt?

2014 er mjög spennandi ár og felur í sér brúðkaup og barneignir vina, ferðalög, fermingar og fleira skemmtilegt.

Vona að þið hafið haft það gott yfir jólin og séuð tilbúin að komast í ykkar rútínu.

brynja-g

Gleðilega Luciu!

Í dag halda Svíar upp á Santa Lucia. Í dag fer ég í síðasta prófið mitt fyrir jól. 

Mikið sem það verður gott að ljúka því af. 

Börnin mín bestu fá að halda Luciu fögnuð í leikskólanum. Þar klæða þau sig upp sem Santa Lucia og Piparkökustrákur og syngja Luciu lagið. Eftir þessa athöfn er svo jólakaffi fyrir foreldrana.

Fögnuðurinn hefst kl. 15 og prófið mitt byrjar á sama tíma. Ég er mjög svekkt yfir að geta ekki tekið þátt í þessu með þeim en stundum verður maður að fórna ýmsu í þágu einhvers annars.

Billi kemst sem betur fer og getur tekið þetta allt saman upp fyrir mig.

Piparkökustrákurinn minn og Lucian mín.

Jæja, best að klára að fara yfir efnið.

Eigið góðan föstudag. Loksins komin helgi.

brynja-g 

Stekkjastaur kom fyrstur....

Mikið sem við áttum góða daga með tengdaforeldrum mínum. Börnin gjörsamlega nutu sín í botn og þau eru klárlega heppnust í heimi með ömmu og afa. 

Fyrst ég er á þeim nótunum verð ég að segja að ég er líka heppnust í heimi með tengdaforeldra. Anna og Billi eru með þeim bestu manneskjum sem ég hef á ævinni kynnst og ég er óendanlega þakklát fyrir að eiga þau að. Það er sko ekki sjálfsagt að eiga svona mikið af góðu fólki í kringum sig. 

Takk aftur fyrir samveruna.

Tölfræði/aðferðarfræði prófið er afstaðið og nú tekur við næsta og síðasta prófið (á árinu). Taugasálfræðin góða. Svo eru reyndar tvö próf í janúar líka og þá er önninni lokið. 

Þetta er svolítið öðruvísi uppbyggt hérna úti eins og ég hef áður talað um. Svo að þessi önn klárast í rauninni ekki fyrr en um miðjan janúar. Öðruvísi, en ágætt.

Snjórinn er allur farinn hjá okkur, mér til mikils ama. Ég bið og vona að við fáum að minnsta kosti hvít jól. Í fyrra var allt á kafi á þessum tíma og hafði verið það í nokkrar vikur. Það kyngdi niður snjónum nánast á hverjum degi og það var svo ótrúlega jólalegt. Það eru ennþá smá séns að hann komi.

Í kvöld kemur svo fyrsti jólasveinninn, Stekkjastaur. Við erum svo heppin að þrátt fyrir að við búum í Svíþjóð þá finna jólasveinarnir alla íslensku krakkana. 

Tvíeykið er mjög spennt fyrir þessu öllu saman. 

Það verður spennandi að sjá hvað Stekkjastaur kemur með.

Að lokum langar mig að deila með ykkur að mig langar rosalega í þessa peysu úr Gina Tricot.

Eins og margir vita þá elska ég jú blúndur og ljósan lit. 

Þessi er nú heldur betur í takt við það.

Kannski les jólasveinninn bloggið mitt.

brynja-g

KOMA SVO

Börnin mín eru á jólaballi ásamt pabba sínum og ömmu og afa. Í þessum skrifuðu orðum eru þau að fá jólapakka frá jólasveininum sem að þau hafa ekki hitt síðan þau voru agnarsmá á Íslandi.

Ég vorkenni mér alveg svakalega að fá ekki að upplifa þetta með þeim.

Dagurinn minn er búinn að vera svona;

Metnaðurinn var mikill framan af...

...fór svo yfir í þetta...

...síðan þetta...

... og endaði svo í þessu.

Eftir að hafa tekið mér pásu í þetta blogg og vorkennt mér aðeins meira rakst ég á þessa mynd.

All fyrir þig Ryan, farin að læra!

Þið hin, YOU CAN DO THIS!!!

brynja-g

Laugardagur til lærdóms

Í gær kom fyrsti snjórinn. Loksins. 

Ég var farin að halda að hann myndi ekki láta sjá sig fyrir jól, sem betur fer gerði hann það blessaður.

Þessi helgi fer eins og hjá svo mörgum öðrum í lærdóm. Billi er að vinna í dag svo að ég er mjög heppin að hafa tengdaforeldra mína hjá mér til þess að vera með krökkunum. 

Þeim finnst það sko ekki leiðinlegt.

Mér heyrist sem dagurinn verði stútfullur af fjöri. 

Á meðan les ég allt um aðhvarfsgreiningu, skewness, kurtosis og leif. Mikið hlakka ég til. Eða ekki.

EN...bráðum búið!

Njótið dagsins.

brynja-g

"Our children are the future"

Akkurat á þessu augnabliki sit ég í klínískum sálfræðitíma við Stocholms Universitet. Þetta eru mjög áhugaverðir tímar og skemmtilegt að sitja í þeim...svona oftast.

Í dag höfum við mikið talað um meðferð. Það er að segja, viðtalsmeðferð sem fer fram hjá sálfræðingum. Mér finnst erfitt að ímynda mér hvað ég vil gera þegar ég klára þessa menntun.

Ég er ekki viss um að ég hafi áhuga á því að sitja allan daginn og hlusta á fólk skýra frá vandamálum sínum og hjálpa því að leysa þau.

Það er mikilvægt starf, en ég er ekki viss um að ég vilji vinna við það alla mína ævi.

Mitt aðaláhugasvið í náminu hefur hingað til verið börn. Þroskasálfræði og allt sem kemur henni við. 

Mér finnst það einstaklega áhugavert og gaman að hugsa hvernig foreldrar/forráðamenn geta alið börnin sín vel upp og mótað heilsteypta og hamingjusama einstaklinga sem eru tilbúnir að fara út í samfélagið. 

Það er auðvitað mikið og vandasamt verk. En það er líka eins og með svo margt annað, ekki eitthvað sem er hægt að læra einn, tveir og þrír heldur lærir fólk mikið af reynslunni. 

Það er áhugavert að steypa sér í vangaveltur um hvernig viðbrögð og hegðun foreldra/forráðamanna geta skipt sköpum fyrir barnið seinna á lífsleiðinni. 

Uppeldisaðferðir hafa í gegnum tíðina verið jafn misjafnar og þær eru margar. Mér finnst til að mynda hrikalegt að hugsa til þess að einu sinni hafi það verið "normið" að láta börn gráta sig í svefn, að það verði að líða x langur tími á milli brjóstagjafa og barnið verði bara að bíða þess á milli. 

Það er óhuggulegt að hugsa til þess að það hafi einnig verið "normið" að beita líkamsrefsingum og að börn hafi ekki verið talin "alvöru" einstaklingar þar til að þau náðu ákveðnum aldri og þar af leiðandi komið fram við þau eins og þeirra tilfinningar og álit skiptu engu máli.

En þetta er sem betur fer breytt í dag og ég neita að trúa því að þetta verði einhvern tíman aftur "normið".

Ég vona að þroskasálfræðingar muni halda áfram að komast að hinu og þessu sem getur bætt uppeldi barna til hins betra. 

Það er nefnilega svo rétt hjá hinum forna Aristotle og henni Whitney Houston heitinni, að börnin okkar eru framtíðin.

Í hraða nútímasamfélags er allt of algengt að foreldrar telji sig ekki hafa tíma fyrir börnin sín og láti það í hendur einhverra annarra að hugsa um þau. Ef fólk ákveður á annað borð að eignast börn er svo mikilvægt að gefa sér tíma í að sinna þeim eftir bestu getu því þessi tími kemur aldrei aftur.

Hlúið vel að börnunum ykkar og gefið þeim allan þann tíma sem þau þurfa á að halda frá ykkur.

Knúsið þau extra mikið í kvöld.

brynja-g

Heimsóknir og jólaskap

Þessa dagana erum við sænska fjölskyldan með heimsókn. Við vorum svo heppin að fá Billa afa og Önnu ömmu til okkar.

Það er svo ótrúlega dýrmætt að fá fólkið sitt til sín. Börnin njóta sín í botn og eiga í engum erfiðleikum með að plata ömmu og afa í að dekra þau. Við foreldrarnir erum algjörlega í öðru sæti þessa dagana en það er líka bara í fínasta lagi. Mér finnst svo mikilvægt að þau nái að tengjast ömmum og öfum vel þrátt fyrir að við búum erlendis. Það er gott að hafa fleiri fyrirmyndir í lífinu en foreldra sína. 

Svo verðum við svo heppin að fá ömmu Guðrúnu og afa Gumma yfir jólin, mikið verður það notalegt.

Annars er mig farið að langa í snjó! Ég skoða myndirnar frá Íslandi og snjónum þar og lít svo út um gluggann á auðar göturnar. Mér finnst alveg vera kominn tími til þess að fá hvíta jörð og jólastemmningu.

Á sunnudaginn sl. fórum við einmitt á jólamarkað og svo hrikalega fínt jólahlaðborð. Það var ótrúlega gaman að fá smá jólaanda. Við erum að sjálfsögðu búin að skreyta hjá okkur en það er alltaf extra skemmtilegt að gera eitthvað svona öðruvísi jólalegt. 

Það vantaði bara snjóinn.

Hann fer vonandi að láta sjá sig, að minnsta kosti fyrir jól vona ég.

brynja-g

Helgin sem leið...

Síðasta helgi var alveg dásamleg. 

Föstudagskvöld eru mín uppáhalds kvöld. Þá bökum við alltaf pizzu með krökkunum. Þau borða sína pizzu fyrst en við foreldrarnir eigum notalega stund með okkar pizzu og rauðvín þegar þau eru sofnuð. Oftar en ekki eyðum við svo kvöldinu í að horfa á þættina okkar með smá nammi í skál. Það er dásamlegt.

Á laugardeginum áttum við börnin svo ljúfa stund með góðum vinum. Við fórum á róló og bökuðum vöfflur og kanilsnúða. Billi var því miður að vinna og gat ekki notið með okkur að þessu sinni.

Eins og ég hafði nefnt áður hélt Mardís upp á afmælið sitt á laugardaginn og það var alveg frábært að fara til hennar. Veglegar veitingar og góður félagsskapur, klikkar ekki.

Sunnudagurinn var svo alveg fullkominn sunnudagur. Við fjölskyldan hittum vini okkar og saman fórum við í hrikalega flottan brunch á Södermalm. Við sátum þar í tæpa þrjá tíma og borðuðum á okkur gat. 

Þetta var hlaðborð svo að það var eins gott að nýta það!

Eftir þetta mikla át langaði okkur mest til þess að leggjast upp í rúm og sofna en við ákváðum að nýta fallega haustveðrið og fengum okkur langan göngutúr um Stokkhólm. 

Þessi borg er án efa fallegasta borg sem ég hef komið til. Hún býr yfir svo miklum sjarma og hefur svo fallegar byggingar. Þvílík forréttindi að fá að búa hérna. Borgin býður upp á mikið skal ég ykkur segja.

Ég mæli eindregið með því að heimsækja hana ef að þið hafið ekki nú þegar gert það.

brynja-g